خواست یاری، از عقاب و کرکسی

آخر، آن نور تجلی دود شد

آن یتیم بی گنه، نمرود شد

رزمجوئی کرد با چون من کسی

کردمش با مهربانیها بزرگ

شد بزرگ و تیره دلتر شد ز گرگ

برق عجب، آتش بسی افروخته