درمانده نیستید، شما را بقدر خویش

اول وظیفه، رسم و ره دانه چیدن است

بی رنج نوک و پا، نتوان چینه جست و خورد

گر آب و دانه ایست، بخونابه خوردن است

هم نیروی نشستن و هم راه رفتن است

پنهان، ز خوشه ای بربائید دانه ای

در قریه گفتگوست، که هنگام خرمن است