پیدا هزار دام ز هر بام کوتهی است

هر صبح و شام، دامن گیتی ملون است

از آب و دان خانه بیگانگان چه سود

هر کس که منزوی است زاندیشه ایمن است

پنهان هزار چشم بسوراخ و روزن است

زینسان که حمله میکند این گنبد کبود

افتد، نرفته نیمرهی، گر تهمتن است