مبتلائی، گر شود دمساز تو

دیده را بستی و افتادی بچاه

ره شناسا، این تو و این پرتگاه

طاس لغزنده است، ای دل، آز تو

زین حکایت، قصه خود گوشدار

تو چو موری و هوی چون مورخوار

چون شدی سرگشته در تیه نیاز