بی موجبی کسی نشد، ایدوست، چون تو خوار

کار بزرگ هستی خود را مگیر خرد

آگه چو زین شمار نه ای، پند گوشدار

از سست کاری، اینهمه سختی کشی و رنج

آن را که پای ظلم نهد بر سرت، بزن

چالاک باش همچو من، اندر زمان کار

از خویشتن دفاع کن، ارزانکه زنده ای