مورم، کسی مرا نکشد هیچگه بعمد

صیاد چرخ پیر، ترا هم کند شکار

ای بی خبر، قبیله ما بس هنرورند

هرگز نبوده است هنرمند، خاکسار

ماری تو، هر کجاست بکوبند مغز مار

با بد، بجز بدی نکند چرخ نیلگون

از خار، هیچ میوه نچیدند غیر خار