گفت، دکان مرا ایام بست

زیر مسند، تا شود قاضی خموش

چون همی نیروش کم شد، ضعف بیش

عاقبت روزی، پسر را خواند پیش

دیگرم کاری نمی آید ز دست

تو بمسند برنشین جای پدر

هر چه من بردم، تو بعد از من ببر