که شبانگه ریختندم در سرای

گفت، چون رفتم بمحضر صبحگاه

روستائی زاده ای آمد ز راه

کرد نفرین بر کسان کدخدای

خانه ام از جورشان ویرانه شد

کودک شش ساله ام، دیوانه شد

روغنم بردند و خرمن سوختند