شبنمی گر میچکد، بر روی ماست

هر که هستی، مایه دردسری

ما ز یک اقلیم، زان با هم خوشیم

گر که در آبیم و گر در آتشیم

نکهتی گر میرسد، از بوی ماست

چون تو، بس در جوی و جر روئیده اند

لیک ما را بیشتر بوئیده اند