مانند چرخ، سنگ و فلاخن نداشتم

بد دل، زمانه بود که ناگه ز من برید

من قصد از زمانه بریدن نداشتم

زانروی، چرخ سنگ بسر زد مرا که من

هر روز بر سرم، سر موئی سپید شد

افزود برف و چاره رفتن نداشتم

من خود چو آتش، از شرر فقر سوختم