چیره شد چون بر سیه، موی سپید

صحبت من، با نخ و با سوزن است

من بهر جائی که مسکن میکنم

با من آنجا بخت بد، هم مسکن است

گفتم اینک نوبت دانستن است

نه دم و دودی، نه سود و مایه ای

خانه درویش، از دزد ایمن است