گه دانه بود زیاد و گه کم

یغماگر و دزد، بی شمار است

آذوقه خویش، کن فراهم

زان میوه که خشک کرده دهقان

همواره فلک نگشته یکسان

بی گل، نشد آشیانه محکم

بی پایه، بجا نماند بنیان