اندود نکرده ای و ترسیم

همواره فلک نگشته یکسان

بی گل، نشد آشیانه محکم

بی پایه، بجا نماند بنیان

ویرانه شود ز برف و باران

جاوید نه موسم بهار است

در لانه دیگران منه گام