گمان مبر که در افتادگان، گرانجانند

در آن زمان که نهادند پایه هستی

قرار شد که زبردست را نرجانند

نداشتیم پر شوق، تا سبک بپریم

درین صحیفه، چنان رمزها نوشت قضا

که هر چه بیش بدانند، باز نادانند

بکاخ دهر، که گه شیون است و گه شادی