با چنین درماندگی، از ماه و پروین بگذریم

نام این قوم از چه، دور افتاده از هر دفتری

دامن مادر، نخست آموزگار کودک است

طفل دانشور، کجا پرورده نادان مادری

گر که ما را باشد از فضل و ادب، بال و پری