آه از این خط که نوشتند به پیشانی من

آن که در زیر زمین، داد سر و سامانت

کاش میخورد غم بی سر و سامانی من

بسر خاک تو رفتم، خط پاکش خواندم

رفتی و روز مرا تیره تر از شب کردی

بی تو در ظلمتم، ای دیده نورانی من

بی تو اشک و غم و حسرت همه مهمان منند