بوک بر گیری و بنوازی مرا

سوختی جانم چه می سازی مرا

بر سر افتادم چه می تازی مرا

در رهت افتاده ام بر بوی آنک

لیک می ترسم که هرگز تا ابد

بر نخیزم گر بیندازی مرا

بنده بیچاره گر می بایدت