چون شدم پروانه شمع رخت

بر نخیزم گر بیندازی مرا

بنده بیچاره گر می بایدت

آمدم تا چاره ای سازی مرا

همچو شمعی چند بگدازی مرا

گرچه با جان نیست بازی درپذیر

همچو پروانه به جانبازی مرا