پاک شد تا همچو جان شد پر ضیا

بر گیاه نفس بند آب حیات

چند دارم نفس را همچون گیا

چون سگ نفسم نمکساری بیافت

نفس رفت و جان نماند و دل بسوخت

ذره ای نه روی ماند و نه ریا

نفس ما هم رنگ جان شد گوییا