هست او را مرددون همت لقب

تا نمیری و نگردی زنده باز

صد هزاران بار هستی بی ادب

هر که او جایی فرود آمد همی

چون ز پرده اوفتادی می شتاب

تا ابد هرگز مزن دم بی طلب

طالب آن باشد که جانش هر نفس