اگر تاج از آن تارک بی بها

نه بر تخت شاهی نه اندر خوریم

ایا دادگر شهریار زمین

برین داد هرگز مباد آفرین

شود دور و یابد جهان زو رها

سپاری بدو گوشه ای از جهان

نشیند چو ما از تو خسته نهان