مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت

عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

عشقش آتش بود کردم مجمرش از دل چو عود

آتش سوزنده بر هم عود و هم مجمر بسوخت

زآتش رویش چو یک اخگر به صحرا اوفتاد