جادوان را به سخن خشک کنی

وینت نابوده میانی که توراست

از دو چشم تو جهان پرشور است

اینت شوریده جهانی که توراست

خه زهی چرب زبانی که توراست

آخر این ناز تو هم در گذرد

چند مانده است زمانی که توراست