عین عینت چون به غیب الغیب در پوشیده اند

کانچه تو بینی و تو دانی همه زندان توست

بی سر و پا گر برون آیی ازین میدان چو گو

تا ابد گر هست گویی در خم چوگان توست

پس یقین می دان که عینت غیب جاویدان توست

صدر غیب الغیب را سلطان جاویدان تویی

جز تو گر چیزی است در هر دو جهان دوران توست