نگه مکن به دو عالم از آنکه در ره دوست

که زادراه فنا دردی خرابات است

به کوی نفی فرو شو چنان که برنایی

که گرد دایره نفی عین اثبات است

هر آنچه هست به جز دوست عزی و لات است

مخند از پی مستی که بر زمین افتد

که آن سجود وی از جمله مناجات است