ز دست ساقی جان ساغر شراب الست

چون جان بمرد ازین زندگانی ناخوش

ز خود برید و میان خوشی به حق پیوست

میان جشن بقا کرد نوش نوشش باد

دل آن دل است که چون از نهاد خویش گسست

ز کبریای حق اندیشه می کند پیوست

به حکم بند قبای فلک ز هم بگشاد