در خم زلفت گرفتار آمدست

پاره دل زانم که در دل دوختن

نرگس تو پاره ای کار آمدست

دل نمی بینم مگر چون هر دلی

پسته شورت نمک دارد بسی

زین سبب گویی جگر خوار آمدست

نی خطا گفتم ز شیرینی که هست