چونکه از خوف این چنین شب و روز

سیصد و شصت منزل افتادست

چون رود راه آنکه هر میلش

ینزل الله مقابل افتادست

عرش را رخت در گل افتادست

من که باشم که دم زنم آنجا

ور زنم زهر قاتل افتادست