سر خود در کنارم اوفتادست

شبی بوی می او ناشنوده

نصیب از وی خمارم اوفتادست

هزاران شب چو شمعی غرقه در اشک

هزاران روز بس تنها و بی کس

مصیبت های زارم اوفتادست

اگر تر دامن افتادم عجب نیست