چو شد فانی دلت در راه معشوق

خطابم کرد کامشب روز بار است

کنون بی خود بیا تا بار یابی

که شاخ وصل بی باران به بار است

قرار عشق جانان بی قرار است

تو را اول قدم در وادی عشق

به زارش کشتن است آنگاه دار است