وزان پس سوختن تا هم بوینی

قرار عشق جانان بی قرار است

تو را اول قدم در وادی عشق

به زارش کشتن است آنگاه دار است

که نور عاشقان در مغز نار است

چو خاکستر شوی و ذره گردی

به رقص آیی که خورشید آشکار است