دانی تو که سر کافری چیست

هم باد بود که یار دور است

با این همه گر دمی برآرم

بی او همه فسق یا فجور است

آن دم که همی نه در حضور است

بی او نفسی مزن که ناگاه

تیغت زند او که بس غیور است