هر که را در کوی عشقت منزل است

بر امید روی تو در کوی تو

پای عاشق تا به زانو در گل است

منزل اندر هر دو عالم کی کند

هست عاشق لیک هم بر خویشتن

هر که از عشق تو یک دم غافل است

گفته ای حاصل چه داری از غمم