می به نتوان گفت آنچم حاصل است

هست عاشق لیک هم بر خویشتن

هر که از عشق تو یک دم غافل است

گفته ای حاصل چه داری از غمم

تا دلم در دام عشقت اوفتاد

در میان خون چو مرغی بسمل است

معطلی مطلق تویی در ملک عشق