تو اصل طلب ز فرع بگذر

هر پختگیی که هست خام است

چون اصل همه به قطع هیچ است

این از همه، هیچ ناتمام است

کین یک گذرنده و آن مدام است

چون او همه را ندید می گفت

اکنون جز ازین همه کدام است