هیچ کس اندر دو عالم جان ندید

عالم عشقش مثال قلزم است

قطره را در بحر ریزی بحر از آن

نه نشان نعل و نه نقش سم است

زانکه جاویدان درو جان ها گم است

گم شود در ذره ای اندوه عشق

گر ز مشرق تا به مغرب جم جم است