تا بر دهنت نهاده ام دل

یاقوت تو مایه بخش جان است

کس را ز دهان تو سخن نیست

زان روی که نقطه گمان است

این تنگ دلی من از آن است

لعلت شکری است تنگ بر تنگ

یعنی دل من بر آن دهان است