از درش گردی که آرد باد صبح

کافرین خلق نفرین من است

تا پیاده می روم در کوی دوست

سبز خنگ چرخ در زین من است

سرمه چشم جهان بین من است

چون به یک دم صد جهان از پس کنم

بنگرم گام نخستین من است