گر عاشقی بسوزی زیرا که راه این است

عشق جمال جانان دریای آتشین است

جایی که شمع رخشان ناگاه بر فروزند

پروانه چون نسوزد کش سوختن یقین است

گر سر عشق خواهی از کفر و دین گذر کن