هر دو جهان دام و دانه است ولیکن

عاشق و معشوق و عشق هر سه بهانه است

ذره اگر بی عدد به راه برآید

ذره که باشد چو آفتاب عیان است

دیده و دل را وجود دام چو دانه است

تا که زبانم به نطق عشق درآمد

در دل عطار صد هزار زبانه است