کار تنها نه مرا افتاد و بس

از دل هر یک درین طوفان که هست

هرچه از ما می رود آن هیچ نیست

کار تا چون رفت از آن پیشان که هست

همچو من بس بی سر و سامان که هست

تو چنین در پرده و از شور توست

در دو عالم این همه حیران که هست