تا بفرمایی تو هر فرمان که هست

تو چنین در پرده و از شور توست

در دو عالم این همه حیران که هست

جمله ذرات عالم گوش شد

گرد نعلین گدای کوی تو

بیشتر از ملک هر سلطان که هست

دوست تر دارم من آشفته دل