عز تو با ذل ما بر هم به است

پشه ای را دیده ای هرگز که گفت

همنشینم گنبد اعظم به است

نی که تو سلطانی و ما گلخنی

چون فرید از ناله همچون چنگ شد

هر رگ او همچو زیر و بم به است