گر مرا در عشق خود فانی کنی

خواب خوش بادش که خوش افسانه ای است

وصلت آن کس یافت کز خود شد فنا

هر که فانی شد ز خود مردانه ای است

باقیت بر جان من شکرانه ای است

بیدقی عطار در عشق تو راند

گر به فرزینی رسد فرزانه ای است