تا دل عطار بیخود شد درین مستی فتاد

چون تو گم گشتی کسی از گنج برخوردار نیست

گر تو باشی گنج نی و گر نباشی گنج هست

بشنو این مشنو که این اقرار با انکار نیست

بیخودی آمد ز خود او نیست شد عطار نیست