با تو بودن به هم مجالم نیست

در فراق تو تشنه می میرم

کز لبت قطره ای زلالم نیست

تو چو شمعی و من چو پروانه

دور می باشم از جمال تو زانک

طاقت آن چنان جمالم نیست

می زیم با فراق و می گویم