خواب و خورم نماند و گر قصه گویمت

بس سیل های خون که ز خون جگر گذشت

هر شب ز جور چرخ بلایی دگر رسید

هر دم ز روز عمر به دردی دگر گذشت

زان غصه ها که بر من بی خواب و خور گذشت

اشکم به قعر سینه ماهی فرو رسید

آهم از روی آینه ماه درگذشت