پیکان به جان رسید وز جان تا به بر گذشت

اشکم به قعر سینه ماهی فرو رسید

آهم از روی آینه ماه درگذشت

در بر گرفت جان مرا تیر غم چنانک

بر جان من که رنج و بلایی ندیده بود

چندین بلا و رنج ز دردم بدر گذشت

بر عمر من اجل چو سحرگاه شام خورد