می گلرنگ خور به موسم گل

از رخ جانفزای تو جان یافت

به دل و جان تو را که جان و دلی

هر که فرمان ببرد فرمان یافت

که گل تازه روی باران یافت

می خور و شاد زی که خوشتر ازین

یک نفس در دو کون نتوان یافت