کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 22

از هستی خویش بر کران رفت

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 19

    محتاج به دانه زمین بود

    #
  2. 20

    مرغی که ز شاخ لامکان رفت

    #
  3. 21

    عطار چو ذوق نیستی یافت

    #
  4. 22

    از هستی خویش بر کران رفت

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 22 از «غزل شماره ۱۳۵ - هر دل که ز عشق بی نشان رفت...» است.